De autoweg A-460 loopt door het dorp Burguillos. Net voordat je het Spaanse dorp inrijdt, zie je hotel La Alquería liggen. Zoals in Spanje gebruikelijk met gebouwen die niet meer in gebruik zijn, is het helemaal dichtgemetseld. Het ziet er daardoor uit als een gigantische schuur. Er hangt een bord met ‘hotel te koop’.
Burguillos ligt op 25 kilometer afstand van Sevilla. Zou dat ooit het idee zijn geweest? Om de toerist die voor Sevilla naar Spanje komt nog even naar Burguillos te lokken voor een paar dagen helemaal niets? Want dat biedt Burguillos. Het hotel ligt aan een knooppunt van doorgaande wegen. Met genoeg parkeerplekken voor een supermarkt. Het tafereel maakt een enorme indruk op me. Wie was het die ooit bedacht heeft dat dit een goed idee was?
Aan de andere kant is het wel logisch dat het hotel aan de rand van het plaatsje ligt. In de Spaanse dorpen is geen ruimte voor zo’n kolos. Het spreekwoordelijke halve dorp zou ervoor plat moeten. Het zou voor Burguillos niet veel uitmaken voor de sfeer, maar je wil niet dat mensen hun thuis moeten verlaten. Laat staan voor een hotel. Ik stel me voor dat de Spaanse dorpelingen nog liever hun thuis zouden verlaten voor een geasfalteerde parkeerplaats of een leeg plein. Iets waar een enigzins provisorisch eettentje kan worden begonnen. Met plastic tafels en stoelen die in de middag worden uitgestald. Mensen komen samen, mensen eten, mensen kennen elkaar. Gewoon een beetje gemeenschappelijke ruimte. Het hoeft niet mooi te zijn.
Het hotel was niet alleen dichtgemetseld. Er stond ook graffiti op de muur. Als het hotel in bedrijf was geweest dan had ik nooit gedacht dat het een waardeloos idee was om hier een hotel te beginnen. Dan was ik blij geweest er niet te slapen. Nu leek het me het slechtste idee ooit. Gegrepen open ik Google.
Het hotel blijkt een vrucht van het linkse beleid van de gemeente waarin de socialistische partij PSOE de grootste was. Een publieke investering als socialistische ingreep in de economie. Een investering die tot maatschappelijk voordeel moest leiden. De streek Andalusië staat bekend als arm. Ook stemmen mensen hier nog links. Het regionalisme heeft hier minder greep op de mensen dan in bijvoorbeeld Catalonië. Catalonië heeft een eigen taal, eigen culturele gebruiken en is een economisch sterke regio. Catalonië wil zich afscheiden. Andalusië niet.
In 2002 geopend en in 2009 gesloten. Het hotel kostte de gemeente 14,5 miljoen euro en staat vandaag de dag symbool voor de economische verspilling van het socialistische beleid, lees ik online in het magazine ABC. Een politiek rechts blad, uiterst conservatief. Ik gok dat de aanhangers van links het niet als verspilling zien, maar als een tegenslag. Veroorzaakt door de economische crisis. Of misschien dat zij de teloorgang wel wijten aan de rechtse mens. De bankencrisis was hun feestje. Ik dacht dat het hotel nooit afgebouwd was geweest, maar het is 7 jaar in gebruik geweest.
Aan de autoweg A-8006, aan de grens van het onoogelijke dorpje La Algaba, blijkt zo’n zelfde onooglijk koloshotel te liggen. Alleen is dit hotel nog steeds open. Ik denk meteen aan linkse politici, maar kan niets vinden. Het hotel lijkt een particuliere eigenaar te hebben. Het heeft een site waarop staat dat het een ideaal hotel is als je na een paar daagjes Sevilla nog een paar daagjes rust wil hebben.
